Conceptual homes as a symbol of the landscape Zeebrugge

Isolement van het achterland

De historische structuur, met zijn wegen, wateren, akkerland en lintbebouwing kan worden gezien als een landschappelijk weefsel, een lichaam, wat perfect in harmonie is en op elkaar is afgestemd. Wegen zijn gelijkwaardig en op duidelijk wijze met elkaar verbonden.

De nieuwe structuur heeft het historische landschap rigoureus doen veranderen en heeft de context mede een nieuwe identiteit gegeven; van een landschappelijk naar een industrieel grootschalig havengebied. De nieuwe structuur heeft er toe geleid dat er tal van breukmomenten zijn gekomen die de oude historische structuur hebben doorbroken en doen fragmenteren.

Het lichaam, het landschappelijk weefsel is als het ware behandeld, uit elkaar getrokken en de harmonie is verdwenen. Waar heeft dit toe geleid? Het gebied binnen de huidige hoofdstructuur is volledig geïsoleerd geraakt. Het is matig bereikbaar en heeft een desolaat karakter. Het vormt een groot contrast met het noordelijk havengebied. Juist het isolement maakt dit gebied bijzonder. Er is een spanningsveld tussen het noordelijke gelegen havengebied, en de ongeroerde landschap in het zuiden. Het contrast is enorm. Je kunt stellen dat het landschap vooralsnog wordt beschermd en in zijn greep wordt gehouden door de nieuwe infrastructuur die de haven op diverse wijze voedt.

Breukmomenten

De belangrijkste breukmomenten zijn in kaart gebracht. Hoe kunnen we deze breukmomenten typeren ofwel benamen. Iedere breukmoment in het landschappelijk weefsel heeft een andere reactie. Een belangrijk kenmerk van het weefsel is dat het reageert op doorbrekingen. Het vermenigvuldigt, soms groeit het verder, het splitst zich in meerdere richtingen, of in het uiterste geval sterft het af. Deze veranderingen is telkens anders van aard en omvang en wordt voornamelijk beinvloed door de het nieuwe stedelijke weefsel wat in het achterland ligt.

Woning als landschap

Een woning is een herkenbare leefomgeving net zoals het lanschap. Wanneer het landschap wordt aangetast is dit duidelijk afleesbaar. Het landschap beschouwen we als een woning. De akkers, grasvelden of wateren kunnen worden gezien als verschillende kamers, met daartussen wegen of riviertje die de verschillende gebieden scheiden, net zoals in een woning. Ook kan het landschap worden gezien als een lichaam wat moet worden gevoed uit verschillende kanalen. Wanneer je dit aantast zal het landschap door de natuur zich weer herstellen in welke vorm dan ook, net zoals een lichaam dat doet. Een woning kan ook worden gezien als een lichaam wat ademt en een levensduur heeft, De verschillende type woningen laten zien wat er is gebeurd, symboliseren de breuk. De woorden amputatie, vernauwing, splitsing, afbuiging, uitsnijding of omlegging geven dit extra kracht.